درباره دکتر گلنوش ابراهیمی
روانشناس بالینی و روانکاو؛ همراهی آرام، علمی و محترمانه برای فهم عمیقتر خود، روابط و الگوهای تکرارشونده زندگی.
جایی برای دیده شدن، شنیده شدن و درک شدن
من گلنوش ابراهیمی، روانکاو و روانشناس بالینی هستم.تحصیلات دانشگاهی خود را در حوزههای روانشناسی بالینی، روانشناسی بالینی خانواده و روانشناسی سلامت ادامه دادهام و دارای دکترای روانشناسی سلامت هستم. در کنار آموزشهای دانشگاهی، مسیر حرفهای من بر مطالعه و کار بالینی با رویکرد روانکاوی و رواندرمانی تحلیلی استوار بوده است.باور دارم بسیاری از رنجهای روانی تنها در سطح نشانهها شکل نمیگیرند؛ بلکه ریشه در تاریخچه زیسته، روابط اولیه، تعارضهای ناهشیار و الگوهایی دارند که بارها در زندگی و روابط تکرار میشوند. از این رو، درمان را نه مجموعهای از راهکارهای فوری، بلکه فرآیندی برای شناخت، اندیشیدن و دگرگونی تدریجی میدانم.در اتاق درمان تلاش میکنم فضایی امن، محرمانه و فارغ از قضاوت فراهم شود؛ جایی که بتوان درباره تجربههای زیسته، هیجانها، رؤیاها، شکستها، فقدانها و آنچه سالها ناگفته مانده است، اندیشید.
باور دارم تغییر زمانی آغاز میشود که انسان بتواند معنای تجربههای خود را کشف کند و نسبت تازهای با ناهشیار خویش برقرار سازد.علاقه حرفهای من به موضوعاتی چون روابط عاطفی، دلبستگی، سوگ، اضطراب، افسردگی، تروما، هویت، الگوهای تکرارشونده در روابط و رشد فردی معطوف است و در کنار درمان، به پژوهش، آموزش و نگارش مقالات تخصصی در حوزه روانکاوی نیز میپردازم.Quality Life برای من صرفاً نام یک کلینیک نیست؛ بلکه دعوتی است به سفری برای فهم عمیقتر خود، بازخوانی گذشته و ساختن انتخابهایی آگاهانهتر در زندگی.
درمان بهعنوان فرایند فهم، نه دستورالعمل آماده
در این رویکرد، نشانهها و رنجها فقط مشکلهایی برای حذف شدن نیستند؛ آنها راههایی برای نزدیک شدن به تاریخچه روانی، رابطهها، خواستهها و تعارضهای نادیدهماندهاند.
شنیدن عمیق
تمرکز بر آنچه گفته میشود و آنچه هنوز امکان گفته شدن پیدا نکرده است.
الگوهای رابطه
شناخت تکرارها، فاصلهها، وابستگیها و تعارضهایی که در روابط بازمیگردند.
فضای امن
مکانی برای گفتوگو، مکث و فهم، بدون قضاوت و بدون وعدههای عجولانه.
تغییر تدریجی
حرکت به سمت انتخابهای آگاهانهتر از مسیر فهم عمیقتر خود.
جلسه اول؛ فرصتی برای شناخت و تصمیم آرام
جلسه اول فضایی برای آشنایی، بیان مسئله، فهم انتظارات و تصمیمگیری درباره ادامه مسیر است. هدف این نیست که همه چیز در یک جلسه حل شود؛ هدف این است که مسیر درمان روشنتر و امنتر آغاز شود.